Πρόκληση στους αρχαιολογικούς κύκλους αλλά κυρίως νέο θεμελιακό ερώτημα στη χριστιανική Εκκλησία, θέτει μία πέτρινη στήλη με εβραϊκή γραφή, που φέρεται να περιγράφει τον θάνατο και την ανάσταση ενός μεσσία, ο οποίος έζησε δεκαετίες ολόκληρες πριν από τη γέννηση του Χριστού.

«Η περιγραφή ενισχύει τον προβληματισμό για την επανεξέταση της φύσης του Ιησού, από τη στιγμή που υποδεικνύεται ότι η ιστορία του θανάτου και της ανάστασής του δεν ήταν μοναδική στην εβραϊκή ιστορία», δηλώνει ο Ντάνιελ Μπόγιαριν, μελετητής του Ταλμούδ, που διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια. Στον ίδιο άξονα, για «μοχλό που μπορεί να οδηγήσει σε επανεξέταση των θεμελίων της χριστιανικής θρησκείας», μιλούν ειδικοί, που μελετούν την «Αποκάλυψη του Γαβριήλ».

Αυτή την ονομασία έδωσαν στην περιγραφή η Αντα Γιαρντενί, ειδική στα εβραϊκά, και ο Βενιαμίν Ελιτζουρ, που ειδικεύεται στην περίοδο του Βασιλιά Ηρώδη, οι οποίοι πρώτοι μελέτησαν τις 87 γραμμές κειμένου της πέτρινης στήλης.

Η στήλη με ύψος περίπου ένα μέτρο βρέθηκε πριν από δέκα χρόνια στη Νεκρά Θάλασσα, στην Ιορδανία. Πριν από δύο χρόνια ο Ισραηλινο-ελβετός συλλέκτης που την είχε αγοράσει προσέγγισε τους δύο μελετητές, που μίλησαν για έναν «Πέτρινο Πάπυρο της Νεκράς Θάλασσας».

Υποστηρίζουν ότι γράφτηκε από τους οπαδούς ενός μεσσία, ο οποίος ίσως και να ονομάζεται Σίμωνας, που έζησε δεκαετίες προ Χριστού και σφαγιάστηκε από τους επικεφαλής του στρατού του Ηρώδη. Τονίζουν ότι στο κείμενο υπονοείται ότι ο θάνατος του Σίμωνα «ήταν απαραίτητος για τη σωτηρία του έθνους», ενώ αναφέρεται ότι «σε τρεις ημέρες από τον θάνατό του, το άδικο θα ηττηθεί από το δίκαιο».

«Σε τρεις ημέρες θα ζήσεις και πάλι, εγώ ο Γαβριήλ σε διατάζω», αναφέρεται σε άλλο σημείο. Ο αρχάγγελος φαίνεται ότι μιλά σε έναν «πρίγκιπα» (Sar hasarin είναι η εβραϊκή λέξη), γεγονός που κάνει τους μελετητές να πιστεύουν ότι περιγράφεται ο θάνατος ενός ηγέτη-σωτήρα των Εβραίων, ο οποίος αναστήθηκε σε τρεις ημέρες.

Με επιφύλαξη αντιμετωπίζει την ανακοίνωση μεγάλο τμήμα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, που δεν έχει πρόσβαση στη στήλη, με ειδικούς να υποστηρίζουν ότι καθώς υπάρχουν ρωγμές και το μελάνι είναι ξεθωριασμένο σε σημεία, η απόδοση του κειμένου αμφισβητείται.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 07/07/2008

Επιτελούς κάποιοι υποπτεύονται την μεγαλύτερη απάτη όλων των εποχών! Θα ακολουθήσουν σχετικές τηλεοπτικές εκπομπές μη τις χάσετε!

.....................................

Σχόλια Μ. Καλόπουλου:

Ότι είναι ο Αϊ Βασίλης για τους μικρούς, είναι ο Μεσσίας Ιησούς για τους μεγάλους. Όσο αληθινός είναι ο ένας άλλο τόσο και ο άλλος.

Ένα είναι το αβίαστο συμπέρασμα: Την εποχή του Ιησού μια φαρισαϊκή κoμπίνα παραγωγής θαυματοποιών και αναστημένων σωτήρων ήταν σε πλήρη εξέλιξη, παράγοντας άγνωστο αριθμό μεσσιανικών ηρώων!
Κάποια στιγμή βέβαια, όλες αυτές οι επαναλαμβανόμενες αποτυχίες συσσώρευσαν ικανή εμπειρία, ώστε τελικά να στηθεί το γνωστό σε πολλούς μας πετυχημένο μεσσιανικό μοντέλο στο πρόσωπο του θεοποιημένου Ιησού.
Ο γιος ενός ανυπάρκτου θεού πατερά (Γιαχβέ) ή κατά το δόγμα της αγίας τριάδας, ένα κομμάτι αυτής της θεότητας (συγκεκριμένα το 1/3 της) γεννήθηκε, θαυματοποίησε, "πέθανε" και "αναστήθηκε" με παρόμοιο τρόπο, που το έκαναν δεκάδες απατεώνες σωτήρες πριν απ αυτόν!
Μάλιστα κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ολοφάνερο πια ενδεχόμενο, η τελική αυτή πετυχημένη εκδοχή να είναι σύνθεση (λόγων και έργων) πολλών ιστοριών και προσώπων που προσπάθησαν να παίξουν αυτό τον ρόλο του αναστημένου σωτήρα! Και φυσικά κάποια στιγμή, κατάφεραν επιτέλους να ολοκληρώσουν την μανιασμένη αυτή προσπάθεια παραγωγής ενός αναστημένου σωτήρα, και να αποκτήσουν το πολυπόθητο διαβατήριο εισόδου στο πάνθεων των μεσογειακών λαών. Η θεοποίηση (του σύνθετου αυτό Χριστού), ήταν θέμα χρόνου και προσπαθειών.

Και φυσικά απ’ την στιγμή που ο εβραϊκός θεός, μεταμορφωμένος σε σωτήρα, κατάφερε να διεισδύσει στην φιλευσέβεια των μεσογειακών ανθρώπων, ήταν θέμα χρόνου οι θεοί και τα σεβάσματά τους να αφανιστούν από προσώπου γης. Κάποιοι απορούν ακόμα που ο νέος αυτός εβραϊκός "υιός θεού", της Καινής Διαθήκης, δεν μοιάζει καθόλου στον επεκτατικό, ωρυόμενο και αιματοβαμμένο θεού πατερά Γιαχβέ της Παλαιάς. Οι περισσότεροι ακόμα δεν μπορούν να καταλάβουν, πως ακριβώς αυτή η "αγάπη", που ξεχειλίζει απ’ τις σελίδες της Καινής Διαθήκης, ήταν το μοναδικό διαβατήριο (ευφυές ιουδαϊκό εύρημα) εισόδου στην μεσογειακή κοινωνία!

Φυσικά οι "επιθέσεις αγάπης", δεν ήταν άγνωστες στην Παλαιά Διαθήκη. Η Σάρρα προκειμένου να διεισδύσει στα παλάτια του Αιγύπτιου Φαραώ και του Φιλισταίου Αβιμέλεχ, δέχεται να παίξει τον ρόλο της ερωμένης! Η Ιουδίθ και η Αισθήρ το ίδιο!

Το αν η "αγάπη" αυτή, υπήρξε ή όχι προσχηματική, το δείχνει καθαρά η ιστορική εξέλιξη του χριστιανισμού, που άμα τη επικράτησή του, στην θέση της αγάπης εμφανίστηκε ο διωγμός, ο φόνος και ο αφανισμός των αντίπαλων με κάθε βρόμιο και ποταπό μέσο. Το δε βδελυρότερο αποκορύφωμα της χριστιανικής "αγάπης" υπήρξε το χριστιανο-ρωμαϊκό εξουσιαστικό ειδύλλιο, και η γέννηση ενός διαχρονικού τέρατος που ονομάσθη "θρησκευτικός Μεσαίωνας". Αυτή ακριβώς η "αγάπη" πληρώθηκε με την πλήρη πτώχευση του μεσογειακού πολιτισμού, και την επικράτηση του δύσοσμου και κατασκότεινου Μεσαίωνα, που ακόμα μας κατατρέχει!  

M. Καλόπουλος
...................................
Η γνώση είναι... η καλύτερη εκδίκηση!

Αποκτήστε τα βιβλία του Μ. Καλόπουλου επί αντικαταβολή στο τηλ: 2310/770100
Ξεναγηθείτε με διασκεδαστικό και σαφή τρόπο, στα πλέον απίστευτα μυστήρια της θεολογικής μαγείας, και ανακαλύψτε την γέννηση της σημερινής αθλιότητας, στα χέρια εκείνων... που λατρεύτηκαν σαν άνθρωποι του θεού!

Σχόλια (6)