logo

fb youtube rss

Σύνδεση

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Κάθε αναδημοσίευση άρθρου ολική ή μερική θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με αναφορά πηγής στο site μας: www.greatlie.com το οποίο θα πρέπει να είναι ενεργός σύνδεσμος (link) στην σελίδα του άρθρου. Σε αντίθετη περίπτωση το ιστολόγιο επιφυλάσσεται για χρήση κάθε νομίμου δικαιώματος του.

ΒΛΕΠΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ο Ιησούς Χριστός, ο αποθεωθείς Εβραίος προφήτης... υπέπεσε σε τρομακτικά λάθη!

KOKOS SINAPEOS DENDRO

Τί είναι η «πίστη ως κόκκος σινάπεως»;
Και ποιά τα "όρη" που αυτή μετακινεί;
  
Του Μ. Καλόπουλου            
    

 Το περιστατικό του δαιμονο-επιληπτικού, που περιγράψαμε νωρίτερα, τελειώνει με την ενδιαφέρουσα ερώτηση των μαθητών του Ιησού: «κύριε γιατί εμείς δεν καταφέραμε να εκβάλλουμε το δαιμόνιο;».

Ο Ιησούς σε ρόλο αγανακτισμένου καθηγητή απάντησε: «δια την ολιγοπιστία σας. Σας βεβαιώνω πως αν είχατε πίστη έστω και σαν κόκκο σινάπεως, θα λέγατε σ’ αυτό το βουνό πήγαινε από εδώ εκεί και θα πήγαινε και τίποτε δεν θα ήταν αδύνατο σε σας. Αυτό δε το δαιμονικό γένος (οι δαίμονες της επιληψίας) δεν βγαίνει παρά μόνο με προσευχή και νηστεία» Ματθ.17.19-21.

Υπήρχε λοιπόν κάποιο μικρό μυστικό, που μπορούσε να βοηθήσει τους μαθητευομένους δαιμονομάχους, να επανακτήσουν την χαμένη αυτοπεποίθησή τους! Ο δάσκαλος τους εξήγησε ότι το συγκεκριμένο γένος των δαιμόνων (της επιληψίας), δεν αντέχει στις προσευχές και την πείνα!

Τώρα τι ακριβώς κατάλαβαν εκείνοι οι πρώην ψαράδες, στο δύσκολο αυτό μάθημα δαιμονογνωσίας και τους λεπτούς διαχωρισμούς ανάμεσα στα διαφορετικά γένη των δαιμόνων, δεν γνωρίζουμε, γιατί κανείς απ’ αυτούς δεν τόλμησε να ζητήσει πρόσθετες εξηγήσεις απ’ τον ήδη εκνευρισμένο δάσκαλό τους! Όμως υπάρχει πράγματι μια σημαντική ερώτηση... ποιός έπρεπε να προσεύχεται και να πεινάει, ο ίδιος δαιμονισμένος, ο πατέρας του, ή ο επίδοξος εξορκιστής του;

Παρακολουθούμε λοιπόν κάτι εκπληκτικό! Η σολομώντεια δαιμονοδιωκτική "θεραπευτική", που λόγω διωγμών παρέμεινε στάσιμη από την εποχή του Εζεκία και του Τωβίτ, ξαφνικά επανεμφανίζεται στα χέρια του Ιησού, σαν μέγιστο κοινωνικό αγαθό! Κατά την διαβεβαίωση του δάσκαλου Ιησού, με λίγη πείνα και άφθονες προσευχές, πράγματα καθόλου δυσεύρετα στην περιοχή, οι ασθενοποιοί δαίμονες, μπορούσαν πιά οριστικά να νικηθούν!

Κάποιοι απ’ την νεοφώτιστη εκείνη ομάδα των μαθητευομένων δαιμονο-κυνηγών, (οι Ghost Busters της εποχής εκείνης) πρέπει να χάρηκαν ιδιαιτέρως για τις διευκρινίσεις αυτές. Ψαράδες οι ίδιοι, μόλις είχαν απαλλαγεί απ’ την βαριά επαγγελματική ψαρίλα και πρέπει να αισθάνθηκαν εξαιρετική ανακούφιση στην σκέψη, πως δεν χρειαζόταν πιά να κουβαλάνε μαζί τους τα μυρωδάτα σπλάχνα δυσεύρετων ψαριών από την Βαβυλώνα, για να ψαρο-καπνο-διώχνουν απ’ τα ανθρώπινα κορμιά, τους τρισάθλιους δαίμονες, οπως έκανε εκείνος ο πρωτοπόρος συνάδελφός τους ο Τωβίτ! Σύμφωνα με την νέα δαιμονο-διωκτική πρόταση του δασκάλου, λίγη πείνα και προσευχή ήταν αρκετά!

Πρέπει λοιπόν να ομολογήσουμε, ότι με την εμφάνιση του Ιησού, σημαντικές απλοποιήσεις σημειώθηκαν στις χαλδαϊκές μεθόδους καταδίωξης δαιμόνων. Σε σχέση με την εποχή του Τωβίτ και των ψαροκαπνισμών, το επάγγελμα του δημόσιου διώκτη δαιμόνων, σημείωνε επιτέλους πρόοδο με μια ενδιαφέρουσα αναβάθμιση σε υλικά και μεθόδους!

Βέβαια ανεξήγητο ιστορικό παράδοξο παραμένει, το γιατί κανένα απ’ τα αναρίθμητα χριστιανικά ιδρύματα, που αιώνες τώρα συγκεντρώνουν πιστούς και τίποτε άλλο δεν κάνουν, απ’ το να προσεύχονται και να νηστεύουν, δεν κατάφερε να διαπρέψει στην συστηματική θεραπεία της επιληψίας! Αντ’ αυτού, σε πολλά απ’ τα "άγια" αυτά μέρη, υπάρχουν αρκετοί επιληπτικοί, με εξαιρετική πίστη, νηστείες και καθημερινές προσευχές που... παίρνουν τακτικά και ανελλιπώς τα ιπποκρατικά φάρμακά τους κατά της επιληψίας!

 Όμως, τί πραγματικά εννοούσαν όλα εκείνα τα βαρύγδουπα λόγια του δασκάλου Γιάχσουα, όταν ανέφερε στους μαθητές του, τα περί ελαχιστότατης απαιτουμένης "πί­στης", ικανής να μετακινεί βουνά; Μάλιστα σε κάποια ανάλογη στιγμή, ο δάσκαλος το επανέλαβε, σε μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή: «αν εί­χατε πίστη ως κόκκον σινάπεως, θα λέγατε σ’ αυτή τη μουριά ξεριζώ­σου και πήγαινε να φυτρώσεις στη θάλασσα και εκείνη θα υπάκουε». Λουκ.17.6. Κι όμως, όλοι γνωρίζουμε, ότι ποτέ και καμμία, μικρή ή μεγάλη πίστη δεν μετακίνησε αληθινά βουνά, ούτε κατάφερε να μεταφυτεύσει μου­ριές στην θάλασσα... λοιπόν, τί ακριβώς ήθελε να μας πει ο ποιητής; 

Είναι φανερό, ότι τα λόγια αυτά είναι πράγματι γεμάτα νόημα.

Η συγκεκριμένη δήλωση, οπωσδήποτε δεν ήταν τυχαία. Μπορεί να μην ακούγεται και τόσο θεϊκή, δηλαδή εναρμονισμένη με την φυσική (θεϊκή) τάξη των πραγμάτων, μια και ξεριζώνει βουνά και μεταφυτεύει μουριές στη θάλασσα... αλλά είναι προφανές, ότι κάτι πολύ σημαντικό θέλησε να αφήσει κληρονομιά στους τοτηνούς και μελλοντικούς μαθητές του, ο μεγάλος Χαλδαίος! Τί κρύβει λοιπόν ο χαλδαϊκός γρίφος;

Όσοι από μας γνωρίσαμε από κοντά την φιλοσοφία του αβρααμισμού, δεν θα δυσκολευτούμε καθόλου να το καταλάβουμε! Ο ίδιος ο Χριστός είναι συνεχιστής μιας χαλδαϊκής[1] σχολής προφητών, που πριν απ’ αυτόν έβγαλε εκατοντάδες ικανότατους παραδοξοποιούς προφήτες.

Ο Ιησούς, γνωρίζει λοιπόν πολύ καλά σε τι αναφέρεται! Οι μετακινήσει ιδεατών βουνών και η εκρίζωση και η βίαιη μεταφύτευσης ιδεών, ήταν ανέκαθεν ο φυσικός τους χώρος! Ακριβώς σ’ αυτήν την μονομαχία με το ακατόρθωτο διέπρεψαν πριν απ’ αυτόν, όλοι οι ένδοξοι παλαιοδιαθηκικοί συνάδελφοί του, οι προφήτες!

Μελετώντας (απομυθοποιώντας) προσεκτικά τα απίστευτα θαύματά τους, διακρίναμε πίσω τους λεπτά αόρατα νήματα και μι­κρές προετοιμασμένες κινήσεις, με τις οποίες εντυπωσιάζοντας άρχοντες ή μάζες ανθρώπων, κατόρθωναν να επιτυγχάνουν απίστευτες μετακινή­σεις κοινωνικών δυνάμεων! Δεν νικούσε ο δυνατώτερος, αλλά ο εντυπωσιακώτερος και ο δολιώτερος! Δεν νικούσε αυτός που είχε την φανερή εξουσία ή το οποιοδήποτε ορατό πλεονέκτημα, αλλά αυτός που κρυφά και έντεχνα σχεδίαζε, υπονόμευε και τελικά χειραγωγούσε τις εξελίξεις!

Δεν νίκησε ο «άρχων των ονείρων» (ονειροποιός) Ιωσήφ, ολομό­ναχος ολόκληρη την αυλή της Αιγύπτου; Υπέθεσε ποτέ κανείς, ότι τα "όνειρα" των αξιωματούχων της Αιγύπτου, στα οποία πάτησε για να αναρριχηθεί στην αιγυπτιακή εξουσία, τα κρατούσε ο ίδιος στα χέρια του, με τους ονειροποιούς μανδραγόρες (Γεν.30.14) της μητέρας του;

Υπέθεσε ποτέ κανείς, ότι απ’ την θέση του αρχισιτοποιού της Αιγύπτου, ο Ιωσήφ με απλή υπερθέρμανση, μπορούσε να στειρώσει τους σπόρους της ετήσιας σποράς, προκαλώντας τριετή επαναλαμβανόμενο λιμό (αφορία) στους διπλής σοδιάς εύφορους σιτοβολώνες της Αιγύπτου;

Διέκρινε ποτέ κανείς, τί κρατούσαν στα χέρια[2] τους, τα δυο ταλα­ντού­χα τερατοποιά αδέλφια, Μωυσής και Ααρών, όταν γέμισαν ανε­ξή­γη­τες πληγές και θανατηφόρα "τέρατα" την Αίγυπτο; Υπο­πτεύθηκε ποτέ κανείς (έστω αμυδρά) τους παράξενους τρόπους, με τους οποίους τα δυο αδέλφια εξασφάλισαν τόσους ανεξήγητους θανάτους μόνο οικόσιτων ζώων και ανθρώπων στην Αίγυπτο;[3] Όχι ποτέ!

Μήπως κατάλαβε ποτέ κανείς τον ανεξήγητο άθλο εισβολής στην Χαναάν, από έναν ανοργάνωτο και άοπλο εισβολέα, για τον οποίο μάλιστα έχει γραφτεί: «κάθε δυσκαταμάχητον έθνος και φρικαλέο αλλόφυλο γένος σαν δρεπανιστές τους θέρισαν (οι Εβραίοι) από την ρίζα»![4]

Προβληματίσθηκε ποτέ κανείς, γύρω απ’ τους πολλούς, περίεργους και "θαυμαστούς" τρόπους με τους οποίους καθηλώθηκαν 14 οργανωμένα έθνη και οι πάνοπλες οργανωμένες στρατιές των Χαναναίων κατανικήθηκαν από τον Ιησού του Ναβή, την Δεββώρα ή τον Γεδεών, κατά την είσοδο και την εγκατάσταση των Ισραηλιτών στην γη Χαναάν; Υποψιάστηκε ποτέ κανείς, το πώς νικήθηκε μια ολόκληρη πανστρατιά Χαναναίων, από τους τριακόσιους σταμνο-κουβαλητές του Γεδεών;   

Δεν επανέλαβαν τα ίδια στην Βαβυλώνα, χάρη στους άψογους αλλά και αόρατους μηχανισμούς της προετοιμασίας τους; Δεν αχρήστευσαν ανεξήγητα κι εκεί πύρινες φλόγες οι τρεις παίδες; Δεν έφραξε με άγνωστες μεθόδους τα στόματα των ανθρωποφάγων λεόντων, ο γέροντας Δανιήλ; Δεν μετέβαλαν ανεμπόδιστα βασιλιάδες σε ζώα; Δεν τους έσυραν σαν υπνωτισμένα υποζύγια σε πόλεμο; Δεν νίκησαν άπειρες φορές στον πόλεμο των εντυπώσεων; Δεν είναι αυτοί οι ίδιοι προφήτες, που νίκησαν αμέτρητες φορές, σχεδιάζοντας το αδύνατο; Μάλιστα στο τέλος, δια της αέναης επανάληψης και της συνεχούς θρυλοποίησης, δεν επέβαλαν ως αληθινά ακόμα και όσα απ’ τα θαύματά τους (πτώση αερόλιθων, σταμάτημα του ηλίου κ.λ.π.) δεν ήταν παρά πανθομολογούμενες καθαρές ποιητικές υπερβολές;

 Όλα αυτά τα γνωστά και τα άγνωστα θαύματα της Βίβλου, δεν γεννήθηκαν από έναν τέτοιο μικρό, σχεδόν αόρατο, αλλά πάντα αποτελεσματικό (καρποφόρο) σπόρο πανουργίας; Κάθε ένα απ’ αυτά τα "θαύματα" των προφητών, δεν κατάφερνε φαινομενικά το αδύνατο;

Θυμηθείτε για λίγο την χαρακτηριστική και άμεση μετακίνηση της λαϊκής πίστης, από την λατρεία του Βαάλ στην λατρεία του Γιαχβέ, που ο πυροτεχνουργός Ηλίας επέτυχε, όταν κατόρθωσε το φαινομενικά αδύνατο, να ανάψει δηλαδή φωτιά απ’ το πουθενά, πάνω στον βωμό του Γιαχβέ!

Κάθε φορά λοιπόν, που αυτοί οι απίθανοι σκηνοθέτες θαυμάτων, οι θαυματοπλάστες προφήτες, παρουσίαζαν το ακατόρθωτο ως εφικτό, δεν μετακινούσαν πράγματι προς την επιθυμητή σ’ αυτούς κατεύθυνση την ροή της ιστορίας; Μετά απ’ τα θαύματά τους αυτά, που όλα ανεξαιρέ­τως αποδόθηκαν αβασάνιστα, στην ανταπόκριση του Θεού στην πίστη των προφητών, οι ραγδαίες ιστορικές εξελίξεις που ακο­λού­θησαν, δεν έμοιαζαν πράγματι με απίστευτες μετακινήσεις "βουνών";

Να λοιπόν ο προφητηκός «κόκκος σινάπεως». Ο κρυφός μηχανισμός της προφητικής ραδιουργίας! Μια άγνωστη τέχνη πολέμου, με μικρά σαν κόκκο συνάπεως αλλά πανίσχυρα δραστικά όπλα!

Ο μάχιμος δόλος, στην ουσία του ποτέ δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα μικρό καλά κρυμμένο μυστικό! Η φαινομενική νίκη του ανίκητου και το καλοστημένο θαύμα, η προσχεδιασμένη αντιπαλότητα, η ψευδοπάθεια και ο ψευδοθεραπευτής, η φαινομενική ανατροπή της τάξης του κόσμου, δεν ήταν παρά το μικρό μυστικό μιας αρχαίας, γόνιμης, ιερατικής τέχνης. Διαχρονικό τους ζητούμενο, ο θεοειδής εντυπωσιασμός, η θεοκαπηλία και το επακόλουθο πλεονέκτημα της επιρροής και της χειραγώγησης των εξελίξεων.

Στο σύνολό της, αυτή η μελέτη αποκάλυψε ότι τα βιβλικά θαύματα, δεν είναι παρά μια διαχρονική συλλογική καταγραφή θεουργιών! Είδαμε τα βιβλικά θαύματα, να στηρίζονται σε ένα μικρό δραστικό μυστικό ανθρώπινης πανουργίας. Όμως, όλοι ανεξαιρέτως οι ονομαστοί θαυματοποιοί της Βίβλου, επιμελώς αρνήθηκαν να αποκαλύψουν το μικρό ανθρώπινο μυστικό των θαυμάτων τους, αποφεύγοντας με ισχυρή αυτοσυγκράτηση να εισπράξουν την δόξα του κατασκευαστή θαυμάτων, προτιμώντας με αξιοθαύμαστη σύνεση να δώσουν δόξα στον θεό των προετοιμασμένων θαυμάτων Γιαχβέ!

Για όλο αυτό, υπήρχε επιπροσθέτως ένας πολύ καλός λόγος. Ο σχεδιασμός και η εκπόνηση αυτών των θαυμάτων, τις περισσότερες φορές ήταν αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς. Πίσω απ’ τους θαυματουργούς προφήτες υπήρχε το ανώτατο διευθυντήριο, η μυστική ιερατική ομάδα Γιαχβέ, που δίκην θεού, ανέθετε σε ικανούς εκτελεστές τα προσχεδιασμένα θαύματά της!

Υπ’ αυτήν μόνο την έννοια, υπήρξε και προφανώς υπάρχει ακόμα ο "θεός" Γιαχβέ! Αυτός ήταν και προφανώς παραμένει ακόμα, ο διαχρονικός αρχηγός μιας ομάδας παραγωγής "γιαχβικών" ή αβρααμικών (δηλαδή πληγο-θεραπευτικών) θαυμάτων!

 Την θεολογική ιστορία των προφητών, δεν την έγραψε λοιπόν κανένας θεός Γιαχβέ, αλλά ο «γιαχβισμός»! Που δεν είναι άλλο απ’ την διαχρονική μυστική τέχνη της θεοκάπηλης θαυματοποιίας και δι αυτής, η δημιουργία αναρίθμητων ευκαιριών αναρρίχησης στις κατά τόπους εξουσίες και εκείθεν οι κοινωνικές ανατροπές, μέχρι την τελική χειραγώγηση της ιστορίας.

Ο θεοκάπηλος θαυματοποιός λοιπόν, είναι ο καλύτερος κλέφτης προνομίων! Ο ικανότερος κυνηγός αξιωμάτων! Όταν μάλιστα χρησιμοποιεί, την διαχρονική σοφία και την ιστορική επίγνωση αυτής της τέχνης, τότε αυτός είναι ο πραγματικός θεός της ιστορίας και ο μόνιμος βραχνάς της ανθρωπότητας! Απέναντι σε τέτοιους ευκίνητους και αόρατους θηρευτές, εμείς είμαστε απλά, τροφαντά, νυσταλέα θηράματα, με μονοδιάστατη και ολιγόβια σοφία, που άλλες ελπίδες διαφυγής δεν έχουν... εκτός απ’ την μεθοδική αποκάλυψη, της συγκεκριμένης θηρευτικής τέχνης και την μαζική ενημέρωση των θυμάτων της!

 Η τέχνη αυτή, αιώνες τώρα ανέπτυξε τα δικά της μικρά δόλια μυστικά! Κάθε νέα μικρή επινόηση, στην λεπτή τέχνη της παραπλάνησης και του δόλου μπορούσε πράγματι να γίνει αφετηρία τεράστιων ιστορικών εξελίξεων! Οποιαδήποτε μικρή ιδέα θεολογικού εντυπωσιασμού, μπορούσε να γίνει ο μικρός σπόρος, ενός τεράστιου μελλοντικού ιστορικού δένδρου!

Όλα αυτά, πρέπει να τα γνώριζε ο δάσκαλος, λέγοντας βαθυστόχαστα: «η βασιλεία του (δικού μας) θεού, μοιάζει με κόκκο σιναπιού, που κάποιος φύτεψε κι αυτός (ο κόκκο σιναπιού!) μεγάλωσε και έγινε δένδρο και τα πετεινά του ουρανού κατασκήνωσαν στα κλαδιά του» Λουκ.13.18. Βέβαια ο γιός του Γιαχβέ μπερδεύει λίγο εδώ, τα δένδρα με τους θάμνους, μα αυτό είναι λεπτομέρεια, σημασία έχει ότι το σωστό νόημα είναι εκεί!

SINAPIA_-_LAXANIKO

Η σιναπιά είναι λαχανικό (!) και όχι δένδρο με κλαδιά ικανά να φιλοξενήσουν πουλιά! Η παρομοίωση είναι εξαιρετικά ατυχής και δείχνει ότι αυτός που την είπε, δεν ήταν θεός, αλλά κι αυτός που την έγραψε, δεν είχε δει ποτέ του συναπιά! Τέτοια είναι όμως η "θεοπνευστία" της Βίβλου!

Μόνο αν αλλάξουμε την ορθογραφία της λέξεως, θα καταλάβουμε αμέσως ότι ο προφ(ύ)της (εκ του προ-φυτεύω) ήταν ανέκαθεν ο ισχυρότερος σπορέας του μέλλοντος! Αυτοί κατάλαβαν πρώτοι ότι: το μέλλον ανήκει σ’ αυτούς που μεθοδικά το προετοιμάζουν! Στον χώρο λοπόν της θεολογικής ιστοριοσποράς, δεν χρειάζεται κάτι μεγάλο!

Κάτι μικρό και δραστικό είναι αρκετό! Ο δάσκαλος το γνώριζε αυτό λέγοντας: «με τί να παρομοιάσω την βασιλεία του θεού (μας); Είναι όμοια με (προ)ζύμι που έκρυψαν (κειμ: ενέκρυψεν) σε (άφθονο) αλεύρι έως ου εζυμώθη όλο» Λουκ.13.20.

Το ωραιότατο αυτό χημικό παράδειγμα, αφορά την κοινωνική χημεία και είναι απολύτως κατανοητό στον απόστολο Παύλο και στους ομοίους του. Εύστοχα το παράδειγμα αυτό τόνιζε πως: «ολίγη ζύμη (λίγο προζύμι) καθιστά όλον το φύραμα ένζυμον»! Γαλάτας 5.9. Πράγματι μικρά αλλά εντυπωσιακά πραγματάκια, όπως τα ανεξήγητα "θαύματα", μπορούσαν να αλλοιώσουν δραστικά, την χημεία μιας ολόκληρης κοινωνίας και να ορίσουν νέες προτεραιότητες και παραδοχές!

Τίποτε κραυγαλέο ή φανερό... ένα μικρό τέχνασμα, μια μικρο-πανουργία, λίγη οργανωμένη θεατρικότητα, μια μικρή αλλά δραστική σταγόνα δόλου... και "δάση" ολόκληρα, ριζωμένα βαθιά σε άλλες πεποιθήσεις, θα ξεριζωθούν και θα μεταφυτευθούν πάραυτα! 

Η Βίβλος, όπως εμείς την εξετάσαμε, δεν είναι παρά η πληρέστερη διαχρονική παρακαταθήκη πανουργίας. Μια συλλογή εφαρμοσμένων προφητικών μυστικών, ικανή να εμπνεύσει και σε ικανά χέρια να αναγεννήσει την φοβερή τέχνη των προφητών! Και έτσι ακριβώς συνέβη! Ο τελευταίος των προφητών της, ο αποθεωθείς δάσκαλος Ιησούς, παρουσίασε με την σειρά του, το μικρό αλλά πανίσχυρο μυστικό της δικής του προφητικής σχολής: την αξία των καλοστημένων δημόσιων μαζικών θαυμάτων θεραπείας, με αποκορύφωση αυτό της ανάστασής του, το οποίο σε λίγο θα εξετάσουμε λεπτομερώς!

Ο δάσκαλος είχε δίκαιο! Απ’ την εποχή του Μωυσή, πολλά τέτοια "βουνά" ξερίζωσε και μετακίνησε η προφητική πανουργία! Ένας δήθεν μαραγκός, με συντροφιά δήθεν απλοϊκούς απαίδευτους πρώην ψαράδες, με λίγη προσοχή και προετοιμασία, μπορούσαν να κάνουν τους θαυματομανείς αφελείς ανθρώπους, να βλέπουν ως φυσική και επωφελέστερη την μεταφύτευση της "μουριάς" τους, απ’ το φυσικό καρποφόρο χώμα της δικής τους "γης", στην μέση του πουθενά, δηλαδή στην αλμυρόνερη άγονη προφητική θάλασσα!

Απ’ την στιγμή που οι μαθητές του, θα μπορούσαν να στηριχθούν (να εμπιστευθούν, να πιστέψουν) και να παρουσιάσουν δημόσια τον προσχεδιασμένο προφητισμό του, ο δάσκαλος υποσχέθηκε: «δεν θέλει είσθε ουδέν αδύνατον εις εσάς» Ματθ.17.20.

Μεγάλη κληρονομιά η προφητική πανουργία!

Με μικρά ή μεγαλύτερα, προσεκτικά σκηνοθετημένα θαύματα, όλα μπορούσαν να συμβούν! Η μικρή σαν κόκκος σινάπεος πονηριά του σκηνοθετημένου θαύματος, θα μπορούσε να ανατρέψει τα "βουνά" των προηγούμενων πεποιθήσεων και να δημιουργήσει ρεύμα οπαδών μεταξύ των απονήρευτων ανθρώπων! Σύνθημα του δασκάλου: «τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις, δυνατά παρά τω θεώ (ημών) εστίν»! Λουκ:18.27.

Το περίεργο είναι, ότι ακόμα και ο επίσημος ορισμός της «πίστις» από τον απόστολο Παύλο, ταιριάζει εκπληκτικά με όλα όσα εδώ αναφέρουμε! Προσέξτε τι είναι πίστη κατά τον Παύλο: «είναι δε πίστις ελπιζομένων πεποίθησις, βεβαίωσις πραγμάτων μη βλεπομένων»! Εβρ.11.1. Βέβαια, ο Παύλος ξέχασε να μας πει, ότι αυτό που γέννησε την συγκεκριμένη πίστη, ήταν τα επαναλαμβανόμενα και φυσικά εντελώς βλεπόμενα "θαύματα" της στημένης θεραπείας!

Οι άνθρωποι γεφυρώνουν με την φαντασία τους, ό,τι δεν καταλαβαίνουν και συνήθως είναι οι "δαίμονες" και οι "άγγελοι" αυτοί που συμπληρώνουν τα κενά ανάμεσα στην ακατανόητη σ’ αυτούς αιτία και το θαυμαστό αποτέλεσμα! Ακόμα και απλοί θαυματοποιοί, όπως οι κατ’ επάγγελμα ταχυδακτυλουργοί, παρά τις διαβεβαιώσεις τους, πως ό,τι κάνουν δεν είναι τίποτε περισσότερο από ταχυδακτυλουργίες, απολαμβάνουν θυελλώδους εκτίμησης και συχνά γίνονται αποδέκτες παρακλήσεων για θεραπεία ασθενειών![5]

Οι απλοϊκοί άνθρωποι, βλέποντας μπροστά στα μάτια τους να πραγματοποιούν το φαινομενικά αδύνατον, όπως να μετεωρίζονται ή να μετακινούν πράγματα, να εμφανίζουν ή να εξαφανίζουν κάτι, να διαβάζουν την σκέψη ή τις κινήσεις κάποιου, να λυγίζουν μέταλλα και να κατακόπτονται εικονικά... μη μπορώντας να υποθέσουν τους μηχανισμούς που καθιστούν όλα αυτά τα πράγματα δυνατά, δεν μπορούν να αποβάλουν την ιδέα της ανάμειξης σ’ όλα αυτά, υπερφυσικών όντων ή ικανοτήτων!

Αν μάλιστα ο ίδιος ο ταχυδακτυλουργός, ψευδώς δηλώσει (όπως έκανε ο Γιούρι Γκέλερ[6]) ψυχικό φαινόμενο, τότε το πιθανότερο είναι ότι θα γίνει πασίγνωστος, με ελάχιστους κινδύνους διάψευσης!

 Σήμερα, βασιζόμενοι στην πλούσια εμπειρία της διεθνούς θρησκευτικής αγυρτείας, μπορούμε να βεβαιώσουμε, ότι ένα καλοστημένο θαύμα θεραπείας, παράγει εύκολα θυελλώδεις ελπίδες και πεισματική διαβεβαίωση, αναπόδεικτων και μη βλεπομένων πραγμάτων!

Εκατομμύρια απελπισμένοι άνθρωποι συνωθούνται ετησίως σ’ αυτούς τους κατ’ ευφημισμόν τόπους θαυμάτων, μεταβάλλοντάς τους σε προσκυνηματικά χρυσωρυχεία, χωρίς ποτέ και κανείς να έχει αποδείξει την οποιανδήποτε θεραπευτική τους δύναμη![7] Εκατοντάδες τέτοιοι θεραπευτικοί ισχυρισμοί, γεννώνται ετησίως σ’ ολόκληρο τον πλανήτη και μεγαλουργούν[8] ανενόχλητα!

Οι πρώτοι διδάξαντες λοιπόν αυτή την τέχνη της αναρρίχησης στο άρμα της ιστορίας δια των σκηνοθετημένων θαυμάτων, ήταν οι απόγονοι του πολυτάλαντου Χαλδαίου Αβραάμ! Το διαχρονικό ιερατείο της Παλαιάς Διαθήκης, η παραγωγικότερη σχολή προμελετημένων θαυμάτων, αφού έγραψε ένδοξη ιστορία με προφήτες ψευδο,-θεραπευτές που θεράπευαν πληγές που οι ίδιοι κρυφά προκαλούσαν, ήταν μόλις ένα βήμα μακριά από την εκπληκτική προέκταση της βασικής αυτής ιδέας, δηλαδή την θεραπεία της προσποιητής ψευδοπάθειας. Οι ιερείς του αβρααμικού ιερατείου λοιπόν, με δημόσιο εκφραστή τους τον Ιησού, τον θαυματουργό γιο του Γιαχβέ, γνώριζαν ότι με το πανίσχυρο αυτό μυστικό όπλο, μπορούσαν πράγματι να εντυπωσιάσουν και να μετακινήσουν ολόκληρα "βουνά" και "δάση"!

Το να μετακινείς "βουνά", είναι νίκη πάνω στο φαινομενικά αδύνατον. Η καταγωγή μιας τέτοιας παρομοίωσης, βρέθηκε σε στοίχους στις πινακίδες της Βαβυλώνας (στο Χαλδαϊκό έπος της Δημιουργίας) όπου μια απίστευτη νίκη παρομοιάζεται με... σκοτωμένο βουνό:

«Εσύ τον αιχμαλώτισες παρά την παντοδυναμία του
Ήσουν τόσο γενναίος που σκότωσες το βουνό!
Έκανες όλους τους εχθρούς σου
να γονατίσουν στα πόδια του πατέρα σου.

Επειδή ήσουν τόσο γενναίος σκότωσες το βουνό»
[9]

Το περίεργο είναι, πως ακριβώς αυτήν την τελείως απλή εξήγηση περί πο­νηρών πνευμάτων, που μπορούν να μετακινήσουν "όρη", είχαν κατά νου, όσοι έγραψαν και την Διαθήκη Σολομώντος: «εγώ δε (ο Σολομών) ρώτησα αυτόν (τον δαίμονα) τί μπορείς να κάνεις; και αυτός μου απά­ντησε, εγώ δυνατός ειμί όρη μεταστήναι (να μετακινήσω), οίκους με­ταφέρειν και βασιλείς καταβάλειν». Διαθ. Σολομ.(1)69.6.

Αν ποτέ καταφέρουμε να παραδεχθούμε ότι δεν υπάρχουν δαίμονες, τότε θα καταλάβουμε ότι οι μόνοι υπαρκτοί δαίμονες, είναι οι δαιμόνιες ιδέες των προφητών, που μπορούν να πραγματοποιήσουν ακριβώς όσα ο παραπάνω δαίμονας ισχυρίζεται!

Κάποιος "δαίμονας" λοιπόν (δαιμόνια σύλληψη θα λέγαμε σήμερα) και όχι οποιαδήποτε αόριστη πίστη, είναι που μετακινεί "όρη", λαούς και βασιλείς! Ναι με μικρά σαν κόκκο σινάπεως τεχνάσματα, οι θεοκάπηλοι μάγοι της Καινής Διαθήκης, εκπληρώνοντας το όραμα των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης για εξουσιαστική πορεία του Ιουδαϊσμού στα έθνη, μπορούσαν πράγματι να μετακινήσουν ολόκληρα βουνά από ανθρώπινες μάζες, στην δική τους πνευματική εξουσία!

 Μ. Καλόπουλος

.............................

KALOPOULOS_TA_BIBLIA2
Αποκτήστε τα βιβλία του Μ. Καλόπουλου επί αντικαταβολή στο τηλ: 2310/770100
Ξεναγηθείτε με διασκεδαστικό και σαφή τρόπο, στα πλέον απίστευτα μυστήρια της θεολογικής μαγείας, και ανακαλύψτε την γέννηση της σημερινής αθλιότητας, στα χεριά εκείνων που λατρευτήκαν σαν άνθρωποι του θεού!

Γνώμη αναγνώστου: «Μια απολαυστική ξενάγηση στα στημένα "θαύματα" των μεγάλων προφητών της Βίβλου, που  θα σας ενθουσιάσει με την απομυθοποιητική της σαφήνεια. Μια πρωτότυπη μελέτη που θα αποτελέσει σταθμό στις αναζητήσεις σας». A.M.


[1] Ένας απ’ τους μαθητές του ομολογεί την χαλδαϊκή τους καταγωγή λέγοντας: «τότε εξελθών εκ γης Χαλδαίων... μετώκισεν (ο Αβραάμ) εις την γην ταύτην, εις την οποίαν σείς μέχρι τώρα κατοικείτε» Πράξεις 7.4.

[2] «Τα τέρατα α έδωκα εν ταις χερσίν σου, ποίησον αυτά ενατίον Φαραώ» Εξ.4.21.

[3] Λαμπρή εξαίρεση αποτελεί ο καθ. Φιλοσοφίας Θεόδ. Μανούσης που το 1848 αναφερόμενος στα θαύματα του Μωυσή στην Αίγυπτο, υπαινίχθη το ενδεχόμενο άλλης πιθανής ερμηνείας.. με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν ταραχές, τα επωνομαζόμενα «Μανούσεια», μεταξύ φοιτητών της θεολογικής και της φιλοσοφικής σχολής Αθηνών!

[4] Κωνσταντίνος Μανασσής (12 αι.μ.Χ.) Σύνοψις χρονική από κοσμοποιίας 1074.

[5] Ατελείωτες ιστορίες υπέρμετρου θαυμασμού και απόλυτης πίστης στις θεραπευτικές και άλλες υπερβατικές του δυνάμεις, που εντελώς αυθαίρετα του αποδίδουν, μου αφηγείται καθημερινά ο φίλος και αυτοδίδακτος ταχυδακτυλουργός Γιώργος Καζέπης!

[6] Ολόκληρες εκπομπές έγιναν προβάλλοντας τον αυτοαναγορευόμενο σε ψυχικό φαινόμενο (και εξ αυτού απατεώνα) Γιούρι Γκέλερ. Ένας απλός νεαρός μαθητευόμενος ταχυδακτυλουργός, ο Γιώργος Καζέπης, τον οποίον προσωπικά προώθησα στα ΜΜΕ έκανε δημοσίως ότι και ο Γιούρι Γκέλερ, απομυθοποιώντας εντελώς τον ισχυρισμό του περί ψυχικού φαινομένου!

[7] Βλέπε (www.greatlie.com) άρθρο μου για το προσκύνημα της Αγίας Μαρκέλλας!

[8] Κλασικό παράδειγμα είναι το παν-ιαματικό νερό του Καματερού, αλλά και το θαυματουργό δηλητήριο του γαλάζιου σκορπιού, που έκανε τους καρκινοπαθείς όλου του κόσμου να τρέξουν στην Κούβα, ή να παραγγείλουν από εκεί το θαυματουργό δηλητήριο!

[9] Henrietta Mc Call: «Μύθοι της Μεσοποταμίας» εκδόσεις Παπαδήμα σελ.83. Το ‘βουνό’ ούτε σκοτώνεται ούτε μετακινείται. Είναι λοιπόν μεσοποτάμια παρομοίωση επίτευξης του αδύνατου!