Χριστούγεννα... ή Μιθρούγεννα;
Χριστούγεννα... ή Μιθρούγεννα;
Ποιος γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου;
Ο Χριστός, Ο Μίθρας, ή Ο Αγ. Βασίλης;
Η 25η Δεκεμβρίου ήταν στην αρχαιότητα μια πολύ σημαντική ημέρα αφιερωμένη στη λατρεία του ήλιου και των διάφορων ηλιακών θεοτήτων. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και ο Μίθρας του οποίου τα γενέθλια εορτάζονταν στις 25 Δεκεμβρίου.
Η χριστιανική εκκλησία καπηλεύθηκε την ημερομηνία αυτή εξ αιτίας της τεράστιας δημοφιλίας της και απλώς άλλαξε το περιεχόμενο της προχριστιανικής αυτής εορτής.
Άλλωστε κατά την διάρκεια των πρώτων αιώνων της χριστιανικής χρονολόγησης τα γενέθλια του Ιησού εορτάζονταν σε διάφορες ημερομηνίες, όπως η 15η Απριλίου η 20η Μαΐου η 17η Νοεμβρίου και η 6η Ιανουαρίου.
Η ημερομηνία γέννησης του Ιησού (εάν πράγματι υπήρξε, καθότι δεν ειναι ιστορικά διαπιστωμένη η ύπαρξη του) ειναι αμφιλεγόμενη και σίγουρα πάντως όχι γνωστή.
Σύμφωνα με τους Ευαγγελιστές Λουκά και Ματθαίο ο Ιησούς γεννήθηκε τον καιρό που ο Ηρώδης ήταν βασιλιάς της Ιουδαίας και ο Κυρήνιος κυβερνήτης της Συρίας. Ο Ηρώδης όμως πέθανε το έτος 4 π.Χ. ενώ ο Κυρήνιος δεν ανακηρύχθηκε κυβερνήτης πριν από το 10 μ.Χ...
Η γενέθλια μέρα του Ιησού οριστικέ τελικώς ως η 25η Δεκεμβρίου στη Ρώμη και στα μέσα του 4ου αιώνα από τον πάπα Ιούλιο τον Α΄
Ποια ειναι η πραγματική καταγωγή του Χριστουγέννων;
Οι εορτασμοί των ημερών των Χριστουγέννων ειναι κατά πολύ παλαιότεροι του Ιησού. Παλαιοτέρα και από τον Μίθρα στην Αίγυπτο εορτάζονταν με μεγάλες τιμές η γέννηση του Θεού Όσιρη. Σε ότι αφορά το περιεχόμενο και το νόημα των «Χριστουγέννων», πρέπει κανεις να ανατρέξει στην ελληνορωμαϊκή παράδοση και τους εορτασμούς των Κρονίων κατά τη διάρκεια των οποίων οι άνθρωποι άναβαν κεριά, απελευθέρωναν δούλους, ξεχνούσαν πάθη και μίση και αντάλλασσαν δώρα μεταξύ τους.
Αρχικά η εορτή ελάμβανε χώρα στις 17 Δεκεμβρίου αλλά από το 400 π.Χ. περίπου μεταφέρθηκε νια εβδομάδα αργότερα.
Έτσι συνέπεσε να εορτάζεται με την μεγάλη γιορτή του Ηλίου (Μίθρα) στις 25 Δεκεμβρίου.
Η χριστιανική εκκλησία καπηλεύτηκε την γιορτή αυτή και την μετέτρεψε σε χριστιανική ονομάζοντάς την «Χριστούγεννα»
Έχουν το χριστουγεννιάτικο δένδρο και η βασιλόπιτα χριστιανική καταγωγή;
Το έθιμο του στολισμένου δένδρου δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον Ιησού αλλά και το χριστιανισμό γενικότερα. Στον Ελληνικό χώρο, από τα Ομηρικά κιόλας χρόνια, οι άνθρωποι τιμούσαν τα Κρόνια, στολίζοντας δένδρα με στολίδια και πορτοκάλια, τιμώντας έτσι τον αναγεννώμενο ήλιο.
Στις βόρειες παραδόσεις σημειώνονται αντιστοίχως παρόμοιοι στολισμοί με παρόμοιο νοηματικό περιεχόμενο. Στους σύγχρονους καιρούς, μόλις την τελευταία εκατονταετία το έθιμο αυτό γνώρισε την καθολικότητα που παρατηρούμε σήμερα.
Γενικότερα πάντως, πρέπει να σημειωθεί ότι το πάντα πράσινο (ever green) δένδρο αναγνωριζόταν ως σύμβολο γονιμότητας και αθανασίας. Τόσο η γονιμότητα, όσο και η αθανασία της φύσης αποτελούν συστατικά στοιχεία όλων σχεδόν των προχριστιανικών κοσμολατρευτικών παραδόσεων και θρησκειών.
Το κόψιμο της βασιλόπιτας αποτελεί εξέλιξη του αρχαιοελληνικού εθίμου του εορταστικού άρτου, το οποίο οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν στους θεούς, σε μεγάλες αγροτικές γιορτές, όπως τα Θαλύσια και τα Θεσμοφόρια.
http://www.bandoli.no/norsk/funpage.htm
http://www.yseeve.gr/diaf/chr_kouiz.htm
http://www.bandoli.no/norsk/funpage.htm

γραμμένο από Ελένη Δημάκη, Οκτώβριος 29, 2011
γραμμένο από ΦΟΙΒΟΣ ΕΚΑΤΗΒΟΛΟΣ, Δεκέμβριος 23, 2011
Αλλά άσχετη, άσχετη, άσχετη.
Αλλο το θέμα μας, κυρία μου. Διαβάστε με τον καινούργιό σας φωτισμό (κι άνευ χαρατσιού) ότι ο Γαλιλαίος Ιεσουά γεννήθηκε (αυτό δεν υποτίθεται ότι γιορτάζετε;) την εποχή που οι βοσκή ήταν στην ύπαιθρο, άρα άνοιξη ή μάλλον καλοκαίρι (καλά, μεγάλη παραγωγή, με αστέρι, αγγέλους, μάγους, ο πατέρας γονιμοποιός του παιδιού "τα έσπασε", δεν τσιγγουνεύτηκε τίποτα, σίγουρα έδωσε και φιλοδώρημα στην προϊσταμένη αδελφή μαία) Η ερώτηση λοιπόν είναι γιατί ο εορτασμός του εβραιόπουλου τις 25 δεκεμβρίου, ακριβώς όταν γιορταζόταν το χειμερινό ηλιοστάσιο, τότε που οι πρόγονοι νόμιζαν ότι όλα τα στοιχεία της φύσεως γονιμοποιούνταν τις τρεις νύχτες του ηλιοστασίου (τις μεγαλύτερες νύχτες του χρόνου) και καρποφορούσαν περιμένοντας την άνοιξη βλέποντας τον ήλιο-θεό να μεγαλώνει. Ολα αυτά τα συσχέτιζαν με τις γιορτές τιμώντας τον Ποσειδώνα και τον Διονύσου. και αργότερα με τον Ηρακλή τον Τριέσπερο.
Βέβαια αυτά τα ξέρουν οι Ελληνες. Οι ρωμαίοι και ειδικά της ανατολής είχαν ένα συνονθύλευμα λατρευτικών εθήμων, που οι στρατιώτες είχαν κάνει οικίες και δημοφιλείς. Ο πρώιμος "χριστιανισμός" χρωστάει πολλά στον μιθραϊσμό της εποχής εκείνης.
Κυρία μου, αυτό είναι το θέμα μας.
Τώρα ελάτε να μου τα αρνηθείτε και να επιχειρηματολογείτε.
Σας εύχομαι κατόπιν του σκοταδιού της μακρινής σας νύχτας, να χαιρετάτε τον Ηλιο-Φοίβο που μας γεμίζει με ομορφιά και αρμονία. Γένοιτο
Τελευταία Ενημέρωση (Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010 09:40)













