logo

fb youtube rss

Σύνδεση

 

Μωυσής και διάβαση Ερυθράς: Απάντηση Καλόπουλου στον νεο-μυθολόγο Γ. Μεταλληνό (στο περιοδικό ΧΑΪ) 


Μιχάλης Καλόπουλος
Προς τον Διευθυντή του περιοδικού Χάι. Κύριο Μανόλη Μαυρομουστακάκη Κηφισίας 40 / 151 25 Μαρούσι / ΑΘΗΝΑ
Θεσσαλονίκη 7/11/99

Κύριε διευθυντά,

Με έκπληξη έμαθα ότι το περιοδικό σας ξεφεύγοντας από την συνήθη θεματογραφία του, φιλοξένησε μια σκληρή σε χαρακτηρισμούς, αλλά ωστόσο καθ΄ όλα αντικειμενική παράθεση ύλης από το βιβλίο μου «Αβραάμ ο Μάγος». Μεταξύ των άλλων, ο αρθρογράφος σας παραπονέθηκε για την κριτική που ασκώ (μέσω του συγκεκριμένου βιβλίου μου) στον υψηλόβαθμο ιερέα και καθηγητή Γ. Μεταλληνό, για τα όσα μέσα στον υπερασπιστικό του ενθουσιασμό ανέφερε από τηλεοράσεως (σε σχετική εκπομπή περί θαυμάτων, στο Σκάι στις 18/12/98), για την καινοφανή ερμηνεία του διάσημου βιβλικού "θαύματος" - σχίσιμο της Ερυθράς θάλασσας, από την θαυματουργή ράβδο του Μωυσή!

Ο ιερέας Μεταλληνός, ούτε λίγο ούτε πολύ, υιοθέτησε αβασάνιστα την σκέψη του αείμνηστου δασκάλου του αρχαιολόγου Μαρινάτου, (ανασκαφέα της Θήρας) για την συμμετοχή στο "θαύμα" της Ερυθράς, ενός τιτάνιου θανατηφόρου παλιρροιακού κύματος, που όχι μόνο γεννήθηκε την κατάλληλη στιγμή από την έκρηξη της νήσου Θήρας, στην Μεσόγειο, αλλά έπνιξε διακριτικά μόνο τους διώκτες του Μωυσή... στην Ερυθρά!΄ΒΛΕΠΕ (ατο 5:30): https://www.youtube.com/watch?v=0WpU07o3wA0

 

Η κριτική μας, στα πλαίσια μιας ευρύτερης έρευνας για τις μυθοπλασίες της Π. Διαθήκης, ήταν αδύνατον να μην επισημάνει την χονδροειδή αυτή θρησκευτική νέο-μυθοπλασία που ο συμπαθής κατά τα αλλά ιερέας Μεταλληνός, παρουσίασε αβασάνιστα από τηλεοράσεως στο σύνολο του Ελληνικού λαού, αγνοώντας επιδεικτικά τις αντικειμενικές παραμέτρους ενός τέτοιου τερατώδους παλιρροιακού κύματος, που θα έπρεπε με ακρίβεια ρολογιού, όχι μόνο να διανύσει μια απόσταση 750 χλμ. μέχρι τις ακτές της αφρικανικής ηπείρου, αλλά στη συνέχεια καβαλώντας βουνά και λαγκάδια, να εισχωρήσει βαθιά μέσα στην αφρικάνικη γη και συνεχίζοντας ανεξάντλητο την πορεία του... για 230 χιλιόμετρα ακόμα... να βγει στην αντίπερα θάλασσα της Ερυθράς και με χειρουργική ακρίβεια να πνίξει μόνο τον στρατό του Φαραώ!!! Βλ. Χάρτη στο βιβλίο Αβραάμ ο Μάγος σελ 195.

thira2

Μεγαλύτερη βέβαια έκπληξη, μου προκάλεσε το γεγονός, ότι ο ιερέας Μεταλληνός, που απ' ότι φαίνεται δεν αφήνει καρφίτσα να πέσει κάτω χωρίς τις περισπούδαστες απαντήσεις του, έσπευσε να απαντήσει, (στις θέσεις μου αυτές), με έναν πολύ παράξενο τρόπο, όπου καταφέρνει, ούτε το ατόπημα του για το Μαρινάτιο θαύμα να παραδεχθεί, αλλά ούτε βέβαια και να το αρνηθεί... αφού τον άκουσαν εκατομμύρια Έλληνες!

Για χάρη όμως των αναγνωστών σας, των οποίων την νοημοσύνη δεν πρέπει να υποτιμά κανείς, αλλά και προς χάριν της ιστορικής αλήθειας, θα παρακαλούσα να μου δώσετε λίγο χώρο, για να πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.

Επιτρέψτε μου λοιπόν, όσο πιο σύντομα γίνεται, να σας ξεναγήσω στα παράξενα δεδομένα του διασημότερου "θαύματος" της Βίβλου, που είναι η διάβαση της Ερυθράς από τον Μωυσή.

Σύμφωνα λοιπόν με την ανάλυση της βιβλικής αφήγησης, αφού ο Μωυσής, με: «τέρατα και σημεία», (δηλαδή με δηλητηριομαγείες - μαγγανείες) κατάφερε να θανατώσει αμέτρητους αθώους[1]: «και δεν ήτο οικία (σε ολόκληρη την Αίγυπτο!) εις την οποίαν δεν υπήρχε νεκρός» (Έξ.ΙΒ΄30), κατάφερε φεύγοντας να φτάσει ανενόχλητος μέχρι την διάβαση, μεταξύ Πικρολίμνης και Ερυθράς, (βλ. χάρτη: Αβραάμ ο Μάγος στην σελ. 173) όπου υπήρχαν τουλάχιστον δεκαπέντε χιλιόμετρα ελεύθερης διάβασης για να τραβήξει τον δρόμο του προς το Σινά.

Ο Μωυσής όμως, αντί να ακολουθήσει την ανεμπόδιστη και ελεύθερη αυτή διάβαση, ψηλότερα από τον θαλάσσιο κόλπο, δίνει την εξής παράξενη εντολή: «Ειπέ τους υιούς Ισραήλ να στρέψωσι και να στρατοπεδεύσωσιν... πλησίον της θαλάσσης... και έκαμων ούτω» !! Έξοδος ΙΔ΄2,4

Όπως καταλαβαίνεται λοιπόν, ο Μωυσής μπορούσε να προσπεράσει την Ερυθρά, η οποία ποτέ δεν στάθηκε εμπόδιο στην πορεία του λαού του! Ο Μωυσης, εγνώριζε άριστα τον δρόμο προς το Σινά, αφού σύμφωνα με την αφήγηση, τουλάχιστον δυο φορές χρησιμοποίησε τον ίδιο αυτόν δρόμο, από και προς το Σινά, πριν ακόμα αναλάβει να απελευθερώσει τον λαό του από την Αίγυπτο... χωρίς να χρειαστεί να σκίσει καμιά θάλασσα!! Παρ' όλα αυτά, φεύγοντας με τον λαό του για το Σινά, διαλέγει, (στρίβει σε) μια τέτοια πορεία φυγής, που τον έφερε λίγο νοτιότερα από το βορειότερο άκρο του κόλπου, όπου και στρατοπεδεύοντας περιμένει τον Φαραώ!

Ο Μωυσής λοιπόν, εσκεμμένα έστρεψε τον λαό του προς την Ερυθρά, στρατοπεδεύοντας μάλιστα εκεί, περιμένει τον διώκτη του, όχι επειδή γνώριζε ότι επίκειται η άφιξη ενός σωτήριου παλιρροιακού κύματος, που θα μπορούσε να ξεπαστρέψει τους Αιγύπτιους, αλλά όπως όλα δείχνουν, επειδή όπως μας αποκαλύπτει και ο γεωγράφος Στράβωνας (1ος αι.π.Χ. ), στην συγκεκριμένη περιοχή, υπήρχε ήδη επί των ημερών του Μωυσέως προχωρημένο έργο διάνοιξης ενός θαλάσσιου δρόμου (δηλαδή, ανάλογη διώρυγα με το σημερινό κανάλι Σουέζ) που θα ένωνε από τότε την Μεσογειακή θάλασσα με την Ερυθρά, προσφέροντας στους ναυτικούς μια τεράστιας σημασίας θαλάσσια δίοδο μεταξύ των δυο θαλασσών!

Να τι μας λέει για το άκρως ενδιαφέρων ιστορικό αυτής της διόρυξης, τον πρόδρομο δηλαδή του σημερινού Σουέζ, ο ιστοριο-γεωγράφος Στράβων: «Από δε του Πηλούσιου (έτσι ονομάζονται οι ανατολικότερες εκβολές του δέλτα του Νείλου στην Μεσόγειο) προελθούσα είναι η διώρυγα η διελθούσα από τα έλη και τις δυο λίμνες... διαρρέοντας δια των πικρών καλουμένων λιμνών καταλήγει εις την Ερυθράν και τον Αράβιον κόλπον (σημερινό κόλπος Σουέζ)... ετμήθη δε η διώρυξ (αυτή) κατ’ αρχάς μεν υπό Σεσώστριου (ή Ραμσής Β΄ 1290-1224 π. Χ. - αυτός δε, είναι ο Φαραώ του οποίου η κόρη ανέσυρε κατά την Βίβλο τον Μωυσή από τα νερά του Νείλου και τον υιοθέτησε)... ύστερα δε ο Δαρείος ο πρώτος (περί το 520 π.Χ.) συνεχιστής του έργου έγινε. Αυτός όμως από ψευδείς φόβους ημιτελές άφησε το έργο, διότι επείσθη (ο Δαρείος) ότι υψηλότερη είναι η στάθμη της Ερυθράς θάλασσας, από αυτήν της Αιγύπτου και αν από την διώρυγα ο μεταξύ ισθμός διακοπεί, ολόκληρη η Αίγυπτος θα κατακλυσθεί από των υδάτων» Στράβων γεωγραφικα 17.1.25.2

Φόβοι λοιπόν υψηλότερης στάθμης της Ερυθράς και καταστρεπτικού κατακλυσμού μεγάλου τμήματος της κάτω Αιγύπτου, ματαίωναν επί χιλιετία σχεδόν την τελική χρήση του τεράστιου αλλά και πολυπόθητου έργου!

Τα ίδια επαναλαμβάνουν πολλοί ιστορικοί και σχεδόν αυτολεξεί ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, αλλά και ο γεωγράφος Αγαθάρχης: «από δε του Πηλουσίου διώρυξ έστι χειροποίητος προς την Ερυθράν Θάλασσαν... (στην συνεχεία αφού περιγράφει τους ίδιους επίδοξους διωρυγοποιούς Ραμσής Β΄ και Δαρείο, καταλήγει, ότι τελικώς τους φόβους της ανεξέλεγκτης πλημμύρας ξεπέρασε με επιτυχία, ποιος άλλος... ένας Έλληνας) ο Πτολεμαίος ο δεύτερος αυτήν (την διώρυγα) κατά τον επικαιρότερον τρόπον (τον πλέον σύγχρονο δηλαδή) συνετέλεσεν και διάφραγμα εμηχανήσατο (δηλαδή, κατασκεύασε ελεγχόμενο φράγμα!!!) τούτο δε (το φράγμα) ήνοιγεν όποτε εβούλετο διαπλεύσαι και ταχέως πάλιν συνέκλειεν» Αγαθάρχης γεωγράφος 2a.86.F.19.61 και Διόδωρος. Σικελ. Α΄33.5-11

Σας έκανα αυτή την μικρή ξενάγηση στα δεδομένα της διώρυγας, για να δείξω ότι ο Μωυσής, που μεγάλωσε σαν αξιωματούχος στην φαραωνική οικογένεια, επί των ημερών μάλιστα του πρώτου διωρυγοποιού (Ραμσή Β΄ ή Σέσωστρη) εγνώριζε την περιοχή άριστα και ηταν σε θέση να πλημμυρίσει την κατάλληλη στιγμή το ημιτελές φιλόδοξο έργο και να παγιδεύσει θανάσιμα το διώκτη του Φαραώ! Όπως και προφανώς έγινε!

Τέτοια στρατηγήματα μαζικής παγίδευσης όμως, δεν ηταν διόλου άγνωστα στην αρχαιότητα. Το ίδιο μάλιστα ακριβώς, έκανε κατά τους μυθολογικούς χρόνους, πολύ νωρίτερα του Μωυσέως, ο Ηρακλής, κοντά στις εκβολές του ποταμού Νέστου! Πλημμύρισε δηλαδή με θαλάσσιο νερό την χθαμαλή κοιλάδα και έπνιξε τους Βίστονες, τους άγριους στρατιώτες του Θράκα βασιλέα Διομήδη, που τον καταδίωκαν για την κλοπή των σπάνιων αλόγων τους: «Στην Βιστονίδα που κύκλον είχε διακοσίων σταδίων και του πεδίου κοίλου πανταχόθεν και ταπεινοτέρου (χθαμαλού) της θαλάσσης, ο Ηρακλής τους Βίστονες κατανίκησε όταν να κλέψει ήλθε τους ίππους του Διομήδη. Διορύξας (ο Ηρακλής) τα κύματα (διώρυξε προφανώς το σημείο όπου σκάζοντας το κύμα, δημιούργησε φυσικό ανάχωμα) και με την θάλασσα το πεδίον επλημμύρισε» Στράβων γεωγραφικα 7a 1.44

Όλα δείχνουν λοιπόν, ότι το διαβόητο "θαύμα" της σχισμένης θάλασσας... ουδέποτε υπήρξε! Επρόκειτο για μαζικό πνιγμό των αντιπάλων του Μωυσέως και μάλιστα σε απολύτως κατάλληλες συνθήκες παγίδευσης και όχι για θεϊκό χέρι! Επρόκειτο για ένα στρατήγημα και όχι για θεϊκό θαύμα! Η μεταξύ τους διαφορά, όχι μόνο είναι τεράστια, αλλά αναδεικνύει και την επίκαιρη ανάγκη επανεξέτασης και επανεκτίμησης των ατέλειωτων παράξενων και κατά κανόνα ανθρωποκτόνων παλαιοδιαθηκικών θαυμάτων και λοιπών παράδοξων αφηγήσεων.

Αντί λοιπόν ένας σύγχρονος μορφωμένος άνθρωπος, όπως ο ιερέας Μεταλληνός, να διατηρεί τις στοιχειώδεις επιτέλους επιφυλάξεις για τις χονδροειδείς αυτές παλαιοδιαθηκικές υπερβολές, αυτός, υπερθεματίζοντας και μάλιστα από τηλεοράσεως, αναπαράγει με αφέλεια μικρού παιδιού, περιγραφές που υπερβαίνουν ακόμα και τις χειρότερες ανατολίτικες θρησκευτικές μυθοπλασίες!

Υπερλαμπρύνοντας τους άθλους του Μωυσή, και του κάθε "προφήτη", καθηλώνει έναν ολόκληρο λαό, τον δικό μας λαό, κάτω από το συντριπτικό δέος της Ιουδαϊκής παραμυθοπλασίας. Ο μεγαλόσχημος αυτός ιερέας αποπροσανατολίζει, αλλά και ταυτόχρονα εκτοπίζει, πολύτιμες ευκαιρίες κατανόησης, τιμής και μνήμης του σημαντικότερου πολιτισμού της ανθρωπότητας, του δικού μας αρχαιοελληνικού πολιτισμού!

Το θέμα λοιπόν, δεν είναι αν θα "φωτίσει" εμένα, ή οποιονδήποτε άλλον, ο "θεός" του Μωυσή, όπως μου εύχεται "καλοπροαίρετα" πιστεύω ο ιερέας Μεταλληνός, αλλά πότε επιτέλους και ποιοί από μας, θα βρουν το κουράγιο, να σταθούν σαν τον Οιδίποδα μπροστά στην "σφίγγα" της ιστοριας και ερμηνεύοντας τα (βιβλικά) αινίγματα, να καταγγείλουν τα αρχαιοεβραϊκά αυτά ιεροποιημένα και ωραιοποιημένα ψεύδη, που ανερμήνευτα καταλήγουν να καταβροχθίζουν (όπως η σφίγγα) την προσοχή και τις ψυχές των νέων ταλαντούχων Ελλήνων!

«Κάποτε ο Ερμής, (δηλαδή η θεοποιημένη ερμηνεία) νίκησε τον Τυφώνα (την προσωποποίηση της κακότητας) του αφαίρεσε τα "νεύρα" και τα έκανε... χορδές στην μελωδική του λύρα»!!! Πλούταρχος Ίσιδος και Οσίριδος 373d 10.

Η ΕΡΜΗνεία λοιπόν, μας λέει ο διδακτικός αυτός μύθος, αχρηστεύει, "απονευρώνει" τις ανεξήγητες, τις αινιγματικές συμφορές μας! ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ λοιπόν και απαντήσεις είναι σήμερα το μέγα ζητούμενο της νοημοσύνης και της πολιτισμικής μας προόδου! Οι δήθεν μεγαλόψυχες ευχές, (που μου δίνει ο παπα-Μεταλληνός στην απάντησή του περιοδικού σας) που ουσιαστικά σκοπό έχουν προβάλουν το ψυχικό μεγαλείο του ευχόμενου, μας αφήνουν αδιάφορους. Αδιάφορους επίσης μας αφήνουν και οι πικρόχολοι χαρακτηρισμοί που ενίοτε ακολουθούν τέτοιες θεατρικές "σωφρονιστικές ευχές", Ένα μετράει μόνο, αν θα μας δώσουν (οι καθηγητές σαν τον Μεταλληνό) εύστοχες απαντήσεις, στον καταρράκτη των ερωτήσεων μας!

Ο ιερέας Μεταλληνός, και ο κάθε "Μεταλληνός", πρέπει να καταλάβει, ότι η εποχή της τυφλής παραδοχής έχει οριστικά παρέλθει! Οι προσεκτικές απαντήσεις στις ερωτήσεις μας, είναι η μόνη αξιοπρεπής διέξοδος απ' τα θρησκευτικά ανοίγματα!
Οι ερμηνείες και οι σφοδρές ερωτήσεις βάθους, πρόκειται στο άμεσο μέλλον να μετατρέψουν τα αινίγματα της τυφλής πίστης, σε αφορμές παιδείας και πνευματικής αξιοσύνης και να τερματίσουν την πολυχιλιόχρονη υποτέλεια των Ελλήνων στα ομιχλώδη πνευματικά διλήμματα!
Ένα είναι σίγουρο, αν και στο μέλλον εισπράττουμε μόνο "ευχές" αντί για απαντήσεις, τότε θα καταλάβουμε ότι ο θρησκευτικός "Μεταληνός"... μόνο αυτές διαθέτει... και δεν θα φταίμε εμείς, αν στο μέλλον η άρπα του Ερμή με τις ερωτήσεις μας αχρηστεύσει τα νεύρα του Τυφώνα!

 Μ. Καλόπουλος


...................................
Η γνώση είναι... η καλύτερη εκδίκηση!
KALOPOULOS_TA_BIBLIA2
Αποκτήστε τα βιβλία του Μ. Καλόπουλου επί αντικαταβολή στο τηλ: 2310/770100
Ξεναγηθείτε με διασκεδαστικό και σαφή τρόπο, στα πλέον απίστευτα μυστήρια της θεολογικής μαγείας, και ανακαλύψτε την γέννηση της σημερινής αθλιότητας, στα χέρια εκείνων... που λατρευτήκαν σαν άνθρωποι του θεού!